 |
|
|
|
|
 |
JEAN LAFRANCE (1931-1991), kapłan, profesor w Kolegium, duchowy opiekun młodzieży. Wyświęcony w Lille w 1963r. „Powiedziałbym że od samego początku byłem szczególnie pociągany przez >sprawy religijne<. Później w okresie dorastania i studiów fascynowało mnie życie samotne.(...) Kiedy patrzę na moją decyzje wstąpienia do seminarium, widze że moim powołaniem bardziej kierowało pragnienie życia modlitwy niż pragnienie kapłaństwa. |
|
Nie żałuję tego, ponieważ po moich święceniach kapłańskich Pan powierzył mi w Kościele misję, która pozwoliła mi oddać się modlitwie i innych uczyć modlitwy.”* Nie była to łatwa droga. Jak sam napisze: „...około czterdziestego roku życia , jak określiliby to piloci samolotów, wszedłem w okres wielkich zawirowań. Trwał on przeszło dwanaście lat.” Odkrywa w tym czasie, pod presją zmartwień, modlitwę prośby. Pod koniec tego burzliwego okresu zostaje mu dane słowo: Uzdrowiłem cię przez modlitwę i tylko przez modlitwę. „Tak więc, o ile cierpienia moralne i duchowe uspokoiły się, o tyle nie przypuszczałem, że wchodzę w okres wielkich cierpień fizycznych. (...) pewna siostra zakonna powiedziała mi: Ten, kto pisze o modlitwie, powinien dużo się modlić i oczekiwać, że będzie wiele cierpiał. To pasowało dokładnie do słów świętej Róży z Limy skierowanych do jej lekarza Castillo: O tyle więcej łask wzrasta w człowieku, o ile więcej w tym samym czasie pojawia się krzyży. Nie jestem przekonany, że mam specjalne łaski od Boga, ale co do krzyża jestem pewny, że stał się on moim udziałem.” Chory na raka płuc znosi związane z tym cierpienia. Jednocześnie nie przestaje apelować do wszystkich aby życie poświęcić modlitwie. Swoją działalnością oddziaływuje na całą Francję, a także obejmuje nią inne kraje. Głosi rekolekcje i publikuje książki skoncentrowane na zdaniu proboszcza z Ars: „Ubogim jest człowiek, który o wszystko musi prosić Boga”. Odkrywa duchowość Kościoła Wschodniego. Serafin z Sarowa i Silwan z Athos pozwolili mu zrozumieć, że ziarno modlitwy jest zagłuszone w sercu człowieka. „Trzeba więc prosić o umiejętność modlitwy i powiedzieć jak apostołowie do naszego Pana: Panie, naucz nas się modlić (Łk 11,1). Umarł na raka 14 marca 1991 roku w domu Małych Sióstr w Roubaix. „Potrzebujecie ukojenia, oparcia..., gdzie go będziecie szukać? W waszym rozumowaniu? Właśnie tu, gdzie odczuwasz słabość, gdzie demon kusi. Jest to miejsce , z którego wychodzą wszelkie słabości... Pozostawcie to wszystko, módlcie się...” (Jean Lafrance „Modlitwa serca” Wyd. WAM, Kraków 2000) Napisał między innymi :Potęga modlitwy, Modlitwa serca, Dniem i nocą, Modlitwa z Maryją Matką Jezusa, Miłość moim powołaniem.
|
|
